Knollen

Knollen

Laat niemand je met eindejaar iets anders wijsmaken: 2018 wordt het Jaar van de Knol. Zoete aardappelpuree met koriander, soep van aardpeer met hazelnoten, pastinaak in schijfjes krokant gebakken - zeg nooit zomaar knol tegen een knol. Enkele goede voornemens om volgend jaar te planten.

De aardpeer (Helianthus tuberosus) is lekker verwarrend. Je kunt hem kweken en koken als een aardappel, maar hij is familie van de zonnebloem en het lof wordt ook zo hoog als bij een zonnebloem (tot 2,5 meter). Hij heeft de vorm van een smalle peer, maar smaakt eerder naar champignon en zijn Engelse naam verwijst naar een 'artisjok uit Jeruzalem'. Een erg aardse smaak dus, waar kruiden zoals tijm en salie perfect bij passen. Van september tot november zijn ze klaar om te oogsten.

De zoete aardappel (Ipomoea batatas) — één van mijn favorieten — is evenmin familie van de aardappel, maar van de winde. Het is geen gemakkelijke knol om zelf te kweken. Het is namelijk een tropische plant en in ons klimaat is dat toch een uitdaging. Het warmste plekje van de tuin geef je dus best aan de zoete aardappel, maar makkelijker is in pot kweken, de aarde warmt daar sneller in op en je kan hem beschermen van te koude - en natte temperaturen.

Maak volgend jaar ook kennis met de knolcapucien (tropaeolum tuberosum), die eruitziet als een dikke worm uit een tekenfilm maar dan zonder de oogjes. Hij is familie is van de Oost-Indische kers en klimt ook zo hoog. De bladeren en bloemen zijn gelijkaardig. De knollen kan je oogsten na de eerste nachtvorst ergens begin november. Een knolcapucien heeft een scherpe smaak, die milder wordt door enkele dagen in de zon te liggen.

Wie graag aardappel eet, maar zetmeel wil mijden, kan volgend jaar de ulluco (Ullucus tuberosus) proberen planten, een knol uit de Andes die mooie kleurtjes heeft. Het is een doorlevende plant die niet wintervast is. Toch kan hij niet zo goed tegen de hitte en te veel zon. Een gevoelig plantje dus. De smaak gaat naar rode biet, eerder dan aardappel, en is lekker rauw én gekookt.

Heb je een voedselbos of zoek je een eetbare bodembedekker, dan is de bospinda (Amphicarpa bracteata) iets voor jou. Een kruip- of klimplant uit Noord-Amerika. Hij groeit graag in de schaduw en als de plant afsterft, kan je net onder het aardoppervlak de pinda's oogsten. Of je ze nu kookt, roostert of gewoon rauw eet, ze smaken echt naar pindanoten!

De oca (Oxalis tuberosa) is een knol uit de Andes en kan dus ook goed groeien op zeer arme gronden. Hij is nooit echt een succes geweest in Europa omdat de aardappel met alle prijzen ging lopen, maar de laatste jaren is hij toch iets populairder aan het worden. Je oogst ze laat, als een echte winterknol, begin december. De plant groeit zo'n 30 cm, lijkt op klaver en staat graag in de zon. Blijkbaar heeft deze knol een 'fruitgroente smaak'. Ik ben benieuwd.

Eerder verschenen in de weekendbijlage van Het Laatste Nieuws.

Rolcake met frambozen

Rolcake met frambozen

Pas op voor Netflix

Pas op voor Netflix