Afscheid

En zo waren we in Bretagne, in het geboortedorp van Yves Rocher, La Gacilly. We bezochten zijn tuinen vol kruiden en planten en verbleven in een eco-hotel waar alles bio en wellness was.

Weck ze

Veel mensen kiezen ervoor om alles in te vriezen wat uit de moestuin komt en niet meteen de pan in gaat. In een vorige column ontdekte ik dat in een gewone diepvries (zoals we die thuis hebben) het vriesproces (te) traag is en er dus wel wat voedingsstoffen verloren gaan.

De jongen met de paprika

We waren op bezoek bij mijn neef, die ingenieur is en iets met hoogspanning doet. Sinds hij zijn stadstuin opruimde en er een dode struik verdween, is er een open doorgang naar de tuin van de buren.

Elizabeth en haar Duitse tuin

‘Ik houd van mijn tuin... het is wel eens gebeurd, afgelopen winter, dat ik van louter plezier heb gedanst in mijn stijf bevroren tuin, ondanks mijn leeftijd en mijn kinderen. Maar ik deed het wel achter een struik, met gepaste eerbied voor de goede vormen.’

Buikje

Mijn hart gaat uit naar tomaten, maar momenteel nog meer naar kolen. In het kolenbed wordt geen sprietje onkruid geduld, de aarde wordt er nog net niet met een kammetje fijngemaakt.

Heilig kruid

De moestuin is voorzichtig aan het groeien - als een diesel trekt hij zich op gang. In vergelijking daarmee is de kruidentuin een stuk sneller. En voor veel liefhebbers binnen handbereik. Ook al heb je niet de plaats voor een moestuin, een kruidenhoekje of -bak behoort veelal wel tot de mogelijkheden.

Geduld loont toch

Twee jaar geleden waagde ik me aan een nieuw avontuur in de moestuin: asperges kweken. Dat het iets bewerkelijker zou zijn dan radijsjes, daar was ik op voorbereid. Maar niet op de afgang die het eerst leek te worden.

De buurman betrapt

Ik betrapte de buurman op heterdaad. Hij sloop met een bidon sproeistof rond het huis en gaf elke pluk onkruid een stortbad pesticiden. Tuinkarweitjes doet hij doorgaans niet onopgemerkt, met oortjes in en luidkeels pophits meekwelend, maar deze dodelijke missie volbracht hij in stilte, misschien uit schuld en schaamte, mogelijk gewoon uit haast.

Ben jij een zaaier of planter?

Ik was in de tuinwinkel. Nog maar eens, jawel. In het karretje: potgrond, frambozenplanten, een snoeischaar en een ‘vrouwenspade’. Die is lichter en korter en dus fijner voor vrouwen om mee te werken, luidt het. Ze hadden het gewoon ‘lichte spade’ kunnen noemen in plaats van het tuttige ‘vrouwenspade’, maar dat is een andere discussie.